Van proof of concept naar proof of product

Een proof of concept beantwoordt de vraag: kan dit technisch? Met de huidige generatie AI-tools is dat antwoord bijna altijd ja, en bijna nooit interessant. De vraag die er wél toe doet, is of het product werkt voor echte gebruikers. Dat bewijs je niet met een concept, maar met een werkend product: een proof of product.

Het verschil

De proof of concept komt uit een tijd waarin bouwen duur en traag was. Je maakte iets halfs om aan te tonen dat het volledige de moeite waard was, en wachtte maanden op echte feedback.

Nu tools als Lovable het bouwen versnellen, verschuift de kost. Een volledig werkend product staat in weken, niet in maanden. Daarmee vervalt de reden om met een concept te beginnen: je kunt net zo goed het echte ding bouwen en het door echte gebruikers laten toetsen.

Technische haalbaarheid is geen risico meer. Marktwaarde wel. Bewijs dus het product, niet het concept.

Wat er verschuift

Als bouwen niet langer de bottleneck is, verschuift de aandacht naar waar hij hoort:

• Strategie: wat lost dit op, voor wie, en waarom nu.
• Gebruikservaring: werkt het niet alleen, maar werkt het prettig.
• Security, privacy en toegankelijkheid: geen sluitstuk, maar onderdeel van het ontwerp.
• Marktpassing: leert het product ons of mensen het echt willen.

De volgorde is omgedraaid. Waar techniek vroeger de eerste horde was, is ze nu de laatste. Wie nog een proof of concept bouwt, bewijst iets wat allang vaststaat, en stelt het echte leren uit. Snel iets werkends in handen van gebruikers leggen is niet roekeloos: het is de snelste route naar het antwoord dat telt. Zie ook agile prototyping.